Karta horyzontu i lokalnych przeszkód
Karta horyzontu jest indeksem danych do analizy, a nie gotową prognozą produkcji. Jej zadaniem jest zachowanie związku między punktem obserwacji, kierunkiem, przeszkodą, datą i źródłem. Bez tych pól nawet estetyczny wykres może dotyczyć innego miejsca niż planowana powierzchnia instalacji.
Metryka lokalizacji i punktu
Wpisz identyfikator budynku lub działki, współrzędne w podanym układzie, wysokość z nazwanym źródłem oraz datę pozyskania. Oddziel wysokość terenu od wysokości punktu, z którego ma być widoczny horyzont. Jeśli plan obejmuje dach i grunt albo kilka połaci, nadaj każdemu wariantowi osobny identyfikator.
Na szkicu zaznacz północ, obrys przeszkód, stałe punkty odniesienia oraz miejsce obserwacji. Nie przenoś wyniku między punktami tylko dlatego, że dzieli je niewielka odległość. W terenie o dużych różnicach wysokości albo przy bliskiej zabudowie zmiana położenia może zmienić widok.
Warstwa A: rzeźba terenu
Zapisz nazwę użytego modelu, jego rozdzielczość lub parametr udostępniony przez źródło, datę danych, datę obliczenia i wersję narzędzia. Dołącz tabelę azymutu i wysokości horyzontu oraz czytelny wykres. Wynik bez ustawień wejściowych trudno później odtworzyć.
NMT reprezentuje powierzchnię terenu. Nie należy traktować go jako modelu koron drzew i dachów. NMPT obejmuje również obiekty wystające nad teren, ale jego obraz zależy od czasu pozyskania i parametrów zbioru. W karcie zapisz, który model odpowiada na które pytanie.
Warstwa B: przeszkody bliskie
Utwórz rejestr kominów, lukarn, attyk, sąsiednich budynków, drzew i innych zidentyfikowanych przeszkód. Każdy wpis ma kierunek, sposób pomiaru, odległość lub inne potrzebne dane, datę, autora i fotografię w kontekście. Nie oceniaj wysokości wyłącznie na podstawie pojedynczego zdjęcia bez skali.
Rozdziel elementy stałe od zmiennych. Budynek może mieć dostępny projekt, a drzewo zmienia wymiary, ulistnienie i stan. Zapis „drzewo liściaste” nie jest prognozą przyszłego cienia. Nie zakładaj też wycinki albo przycięcia jako pewnego wariantu, dopóki nie sprawdzono prawa do nieruchomości, ograniczeń i rzeczywiście uzgodnionych działań.
Warstwa C: elementy samego wariantu PV
Projektowane rzędy, różne wysokości powierzchni, urządzenia i elementy dachu mogą wpływać na wzajemne zacienienie. Ta część powstaje dopiero dla konkretnej geometrii i nie może zostać „potwierdzona” przez ogólny profil miejscowości. Wersję karty powiąż z wersją rysunku instalacji.
Jeżeli zmienił się układ, wysokość albo zakres modułów, wcześniejszy wynik pozostaje w archiwum, lecz nie opisuje automatycznie nowego wariantu. Osoba wykonująca analizę wskazuje, które dane można zachować, a które trzeba zebrać ponownie.
Kontrola w terenie bez ryzykownego wejścia
Zaplanuj obserwacje z miejsc dostępnych bez narażania użytkownika. Materiał z dachu pozyskują osoby mające bezpieczny dostęp i zakres pracy pozwalający na wykonanie pomiaru. Serwis nie instruuje, jak wchodzić na połać ani jak używać sprzętu pomiarowego na wysokości.
Weryfikacja odpowiada na konkretne rozbieżności: czy model pokazuje grzbiet we właściwym kierunku, czy widoczny obiekt nadal istnieje, czy drzewa i zabudowa są ujęte w aktualnym źródle. Fotografię opisuje się kierunkiem i punktem, nie hasłem „widok od południa”.
Sezon, data i zdarzenia
Dokumentacja wykonana bez liści może ujawnić elementy zasłonięte latem, ale nie jest samodzielnym modelem całorocznym. Zapisuj daty obserwacji i stan roślinności. Jeżeli po wichurze, budowie albo zmianie zieleni otoczenie wygląda inaczej, utwórz nową wersję zamiast nadpisywać stare pliki.
Bramka kompletności
Karta jest gotowa do przekazania, gdy każdy profil ma punkt i źródło, każda bliska przeszkoda ma identyfikator, a rozbieżności między mapą i obserwacją są opisane. Status może brzmieć: potwierdzone, wymaga pomiaru, dane historyczne albo wymaga decyzji właściwej osoby. Nie używaj statusu „brak cienia”, jeśli sprawdzono tylko jedną porę dnia.
Pełny tok zbierania materiału opisuje poradnik Jak udokumentować horyzont i zacienienie. Przekaż wynik do planu obciążeń śniegu, wiatru i dostępu oraz do analizy opisanej w artykule Śnieg, wiatr i projekt instalacji PV.